Lehenengo eguna Liman 2011.01.16

Sentsazio arraroez betea nengoen, ezin sinistu jada Txarko latza pasata geundela. Hegazkinean gindoazela, kotxean bagindoazen bezela nijoan, ez bait zen nabaritzen ezer. Beldurrez josia nengoen, gure ruta ondo ateratzea nai nuelako...(esan beharra daukat geuk ez genuela egin ruta. Aurreko hilabetean praktiketan egon nintzaneko gizon batek lortu zian ruta hori. Gizon harek Josetxo izena du eta hemendik mila muxu bialtzeizkiot ruta ikaragarri hori egin izanagatik)
Hor goian gindoazela Peruko 60 urteko emakume bat ezagutu nuen, hitz egitea ikaragarri gustatze zitzaiona, baino ni gustora bere anekdota guziak entzunaz. Pentza halako konfiantza lortu genuen, gure taxixa berarekin konpartitu genuela. Konsejo asko eman zizkigun ondo etorriko zitzaizkugalakon.
2h ko atzerapenarekin gindoazen eta beldur bakarra nuen taxisa aireportuan etzela egongo.

Eta gure destinora ailegatu bezain pronto, esan ziguten gizon bat egongo zela nire izena pankarta batean idatzita. Jende pilo bat zegoen, gehienak taxisak bere izen abizenak idatzita pankartan. Gurea aurkitzea kosta zitzaigun baño han zegoen. Ufff eskerrak!!!!

Gajua 2h egon zen gure zain.

Aireportu kanporantz joan (jada oso ilunduta zegoen, gaueko 11ak ziren) eta Aibaaaa!!Kaos ikaragarria zegoen aireportu kanpoan, inoiz ez dut ikusi hainbeste taxis nere begien aurrean. Nabarmena zen batzuk ilegalak zirela, eztakt horiek zuten ibilgailua kotxea deitzerik bazegoen, etzan allatzen tratoria izatea ere, nik izen bat  bururatuko balitzaidake TRASTO ZAHARRA esango nien.Batzuek paratxoke faltan, jesukriston golpekin... Guri zorionez ona tokatu zitzaigun.(Gomendatu ziguten gauez ez artzeko taxiskik, naiko arriskutsua izan leikela ezpada taxisa "green taxi".)
Taxisen sartu eta lehenik emakumea etxera eraman zuen.
UFF ze gaixki gidatze duten peruano hauek, 2 karrilko errepidean 4 karril ateratze zituzten diosss!! hauek eztute legerik!
Limako alde zaharrean ibili ginen. Oso iluna zen alde guzi hori, ez argirik ez poliziarik ez ezer.
Emakumearen etxera iritsi ginen eta itxaroteko esan zigun atea ireki arte. Kontatu zidanez etzekien bere zerraila giltza berberarena izango zenik ze bere anai-arrebetako batek aldatzekoa zela. Bere zain geratu ginen kandaua ireki arte. Atea ikaragarria zen jesukriston kandauakin....
Emakumeakin agurtu ginen, nere telefonoa eman nion ea deaitze zidan.(esan baitgenion  noiz izango ginen berriz Liman). Agurtu ginen muxu BAT emanaz (ze tristea muxu bakarra ematea...).
Ondoren  gure hostalerantz joan ginen. Hostala ikaragarri gustatu zitzaigun, mundiala zen. 2 Sukalde, 3 egongela, terraza jardinakin, amakak...  pentza mutila eta amai bidali nien mezu bat bertan geratuko nintzela esanaz.