miércoles, 13 de julio de 2011

Kukuarri tontorrera txangoa (2011.06.12)

Gaurko eguna nahiko kañerua izan dugu Kukuarriko ibilaldiarekin.

Duela parebat aste Kukuarriko eguna izan zen eta inork lagundu ez zidanez ez nitzen mendira joan. Beraz kakaaaa ematen hasi nintzen Iosebari. Gaur arte, azkenean lortu baitut Ioseba animatzea.
Goizean ondo lo eginda abiatu gara Zarauztik. Oriora ailegatzeko nire betiko ruta jarraitu dugu, lehenik astirantz joan gara Sasikua baserriaren artetik pasatuz eta alto de oriora ailegatzeko bidezidor batetik joan gara Txakolindegia zeharkatuz. Alto de oriotik Oriora joateko karretera gurutzatu behar izan dugu, beste bidezidor bat genekukan mahasti berrietatik.
Orion geundela, hondartzaruntz abiatu gara  bertatik baitago Kukuarrira joateko bideetako bat. Kukuarri mendia Orion dago eta bertara iristeko badaezpada  interneten aurkitu dugun web gune honetan begiratu dugu (http://www.itelazpi.com/eu/gure-konpromisoak/ingurumenarekiko/mendira/ibilbideak/gipuzkoatik-ibilbideak/kukuarri), oso ondo azalduta dago.
Igoera nahiko gogorra du  eta esango nuke desnibel nahiko haundikoa dela. Baina okerrena igoera amaitu ondoren ikaragarrizko oxigeno falta nuela eta konturatu naizenerako arnas estuka nenbilen... Aurreko batean sintoma berdinak izan nituen eta pentsatze nuen normala izango zela... baina gaurkoarekin konturatu naiz asma dela. Hauxe bakarrik falta nuen! Medikuarengana joan beharko dut.... ezpaitakit ditxosko asma hau tratatu behar den hala ez.
Panorama txar hau pasa ondoren, tontorrean egonaldi txikia pasa eta mendi elkarte bati azaldu behar izan diegu hondartzarako ibilbidea. (ez bait zekiten nondik joan behar zen Orioko hondartzara).
Hondartzara ailegatu eta bertako kanpinean bazkaldu dugu. Eta bertan ere pasa behar zitzaigun zeoze.... Bazkaldu ondoren, normala dEn bezela kontua eskatzen duzu eta guk ordaindu....  menua 12 eurokoa zen eta Iosebak zuen diru guztia. (neuk etxean utzi bait nuen, iosebaen kontura ibiltzeko... jeje). Bion menua kontuan artuta 24 euro ziren. Iosebaren karteran 23,50€ zeuden.... eta geuk esanten genuen:
- aiiiiiiii amaaaa orain joan zaite herriraino eta bueltatu zaite 50 zentimoengatik.....
Kamarerai  kontatu diogu gertatze zaiguna eta bertan bera usteko  esan digu.... etziola inportik..... aze lotsa eta aldi berean lasaitua...

Azkenik gure ibilaldia amaitzeko Oriotik Zarautzera joateko, txurruka aldetik gara. Bertako mahasti eta parajeei begira iritsi gara Talaimendiko Kanpinera. Nire etxea kanpinetik 15 minutura daukagu eta  desiatzen geunden etxera ailegatu eta sofan botatzeko...
Bainaaaaaa hondarribian erdi aroko feria zegoenez, bertara ere joan nahi genuen...  berazz.... ez sofik ez ezer.... hondarribira joan ginen.

Gamereko termetan eta Maulen (2011.05.21)

Aurreko astean pentsatzen jardun nintzen ea asteburua aprobetxatzeko idei baten bila. Eta aurreko batean interneten xalxeatzen ibili nintzen eta Iparraldeko herri txiki batean terma batzuk zeuden.... eta hura bixitatzea bururatu zitzaidan.
Baino lehenik nere kaxero ilustratuakin komentatu behar, ea zer zihoen.... baiezko bat espero nuen eta..... hala jaso nuen. Kotxea zen arazo haundiena (zeren berea izorrauta dabil eta...) baina gurasoei eskatu nien eta etzien pegarik jarri.





Goizean dantza genuen, (Iparraldeko dantzen ikastaro batean baitgaude apuntauta), dantzatik irten bezain laixter abiatu gara Iparralderuntz.  2h eta 15 eko bidaia genuen aurretik... (Kuadrilako batek zioenez gutxio izan beharko lukeen) baina badaezpada, Gps gezurti honi kasu egin behar (beti beranduoa ailegatze gea tokietara Gps-ari kasu eginez..... baino bueno ailegatze gea seguru).

Frontera ailegatzen hari ginela... Adiossss kriston trafikua... baño etzen normala... urreatzen hari ginen einean frontera.... jata kontrola!!! Eta normala dan bezela... geratu gintuzten, kotxia registrau ta karnetak eskatu zizkigun.
Nahiko berandu genbiltzan eta honekin oraindikan eta beranduo... aix....
Kontroletik salbu atera ondoren... gure ibilbidearekin jarraitu genuen. Eta halako batean, autopistatik ateratzeko zihoen Gps-ak, eta guk kaso egin behar... eta mendi bide batera bidali gintuen Gps-ak....
Gps txoro honekin alperri dala konturatu ginen baino bueno halako batean iritsi ginen Maulera.
Eguerdiko 14:00 ak ziren eta pentsatze genuen bezela berandu zen taberna batean bazkaltzeko, Frantzesak goizo bazkaltze dutenez...
Bazkaldu beharrean Maule pixkat bixitatu genuan.
Ondoren supermerkatu batera joatea erabaki eta Carrefur batera joan ginen, bertan ogia, gazta, txoixo eta ojaldrezko pintxo bana erosi eta bertan jan genuen. Bazkalostean gure destinoruntz abiatu gara, 20 minutuko bidaia genuen aurretik, Gamere-ra.
Herri txikitxora ailegatu ginen eta Termen bila ibili ginen...  baina ez genuen aurkitu eta bertako pertsonei (iparralden konturatu gara kalean goizalde eta eguerdi parten iñor ez dela kaletik ibiltzen... zorionez herrixka hontan batzuk bazebiltzan) galdetzea erabaki genuen. Euskeraz galdetu nuen... eta beraiek ere euskeraz erantzun zidaten, eta oso ondo argitu ziguten Gamereko termak non zeuden.
Kotxea aparkatu eta oinez abiatu ginen.
Uouuuu iritsi ginen eta inor ez, pentsatze genuen jendea ibiliko zela eta ordaindu egin beharko genuela.... baino ezzzzzzzzzzzz gu bakarrik eta etzen pagatu behar...ze ondoooo!
Tokia oso txikitxoa zen baino kurioxoa... gorputz osoa ez genuen sartu  termara zeren etzegoen olain beroa. udaran eztet nai pentsau ze tenperaturetan egongo den (artikulu baten irakurri nuenez 38-40ºC-taraino iristen omen da).
Egonaldi politta pasa ondoren Gamere herrixka bixitatu eta bueltako bidaiari ekin genion. Baina oraingoan mendi bidekoa ez genuen autatu, Gps-ak berriz haruntz bidaltzen baitgintuen.

martes, 12 de julio de 2011

Adarra-ra igoera (2011.03.6)

Adarra mendi puntan dauden bista izugarriak.

Mendi tontor guziak dute bereizgarritasun bat eta honetan ikus dezakezue sinbolo eta hitz guzi hauek guri aldarrikatzn gaituztenak direla. Gora Euskal herria.

Mereziduen toki bat da. Esan beharra dago eztagoela oso ondo señalizaturik.
Mendi honek bi igoera ditu, bata oso desnivel haundikoa eta bestea lasaiagoa dena, mendia aldamenetik igotzen duena. Geuk aukeraturiko ruta (potraz iritsi ginela esan beharra dago) aurreko egunean internet bidez atera genuen informazioa. Abiatu bezain pronto orria atera genuen. Orrian zegoen informazio errealitatera itzultzea zailla zenez, jendeari segika hasi gara. Jarraitzen hari ginen jendea galduta zebilela nabaritu genuen, beraz  jendea beste pertsona batzuei jarraitzea erabaki genuen.... bidegurutze batera ailegatu ginen eta bertan geneukan informazioari kaso egitea pentsatu dugu.
Atzean utzitako  bikoteak berriz beste bidea hartu du. ea  aurreratzen ziguten, baina konturatu ginen geu bezela zebiltzala eta galdetu egin nien ea balzekiten nondik zen igoera, eta beraiek guri segika zetoztila zioten...
Moldatu ginen nola edo hala eta  beste bidegurutze bateraino ailegatu ginean, jendea bi bideetatik ziohazen eta  geuk ezkerreruntz joatea autatu genuen. Ondoren konturatu ginen geuk aukeraturiko igoera potenteena zela, desnivel haunikoena. 
Ondo sufritu genuen, ze...aspaldian mendirik igo gabe geunden.